Beyaz Saray’ın uykularını kaçıran sütçü! ABD’nin EMP kabusu ne kadar gerçekçi?
Derleyen: Oğuzcan Atış / Milliyet.com.tr – Elektromanyetik Darbe (EMP) saldırıları günümüze kadar kimi zaman dizi ve filmlerde, kimi zaman bilgisayar oyunlarında, kimi zaman da kitaplarda sıkça gündeme geldi. Nükleer silahlarla da gerçekleştirilebilen bu saldırılar; doğrudan bir can kaybına ya da fiziki yıkıma yol açmasa da elektronik cihazları, haberleşme ağlarını ve elektrik şebekelerini anında devre dışı bırakan devasa bir risk olarak kabul ediliyor. Bu riski en derinden hisseden ülkelerin başında ise ABD geliyor. Washington; olası bir saldırıda günlük yaşamın durması ve iletişim altyapısının çökmesi riskine karşı, Trump döneminde alınan kararla federal kurumları bu felaket senaryosuna hazır hale getirmeyi hedefledi. Trump’ın 2019 yılında EMP saldırılarına karşı önlem alınmasına ilişkin imzaladığı başkanlık kararnamesinin önde gelen savunucularından bazıları, bugün ABD yönetiminde kilit görevler yürütüyor. Bu isimler arasında Savunma Bakanı Pete Hegseth, Başkan Yardımcısı JD Vance ve CIA Direktörü John Ratcliffe gibi kritik figürler bulunuyor. EMP saldırıları ile İran arasında bağlantı kuran bu isimlerden bazıları, ABD’nin İran politikalarında da etkin rol oynuyor. Ancak çatışmaların üzerinden aylar geçmesine rağmen Washington’ın İran’a yönelik resmi açıklamalarının hiçbirinde EMP detayına yer vermediği biliniyor.
Uzmanlar, EMP saldırısının başarıya ulaşmasının patlatma yüksekliği ve atmosferdeki anlık uzay koşulları gibi kontrolü imkansız faktörlere bağlı olduğunu ifade ediyor
Alıntı Metni
İLK KEZ 1962 YILINDA ORTAYA ÇIKTI
EMP’nin yakın tarihte ilk kez gündeme geldiği olaylardan birisi 1962 yılında gerçekleşti. Dönem Soğuk Savaş devriydi ve bu yıllar ABD ile Sovyetler Birliği arasındaki gerilimin yüksek olduğu yıllardı. İnsanlığın olası bir nükleer savaşın soğuk nefesini ensesinde hissettiği bu yıllarda ABD ordusu Pasifik Okyanusu üzerinde gece yarısı bir hidrojen bombası testi yapacağını duyurdu. Bu duyuru bir çok insanı endişelendirmiş olsa da bu habere sevinenler de olmuştu. Hawaii eyaletinin başkenti Honolulu’da oteller, insanların testi izleyebilmesi için çatı katlarında ‘nükleer’ partiler düzenledi. Testi izlemek isteyenler parkları ve plajları doldurdu, birçoğu uzaktaki patlamayı kutlamaya hazırlanıyordu. Saatler gece yarısını gösterdiğinde geceyi gündüze çeviren patlama gerçekleşti. Patlamayı seyredenler gökyüzünün kırmızı, yeşil ve mavi renklerle aydınlandığına şahitlik etti.
Honolulu – 1962
Patlamanın ardından şehrin sokaklarında bazı beklenmedik olaylar yaşandı. Bazı sokaklarda aydınlatma sistemleri ve elektrik şebekesi devre dışı kalmıştı. Yaşanan bu durumun ardından uzmanlar, EMP’yi radyo dalgalarına benzeten bir analizde bulundu; ancak bu dalga, bildiğimiz radyo dalgalarından milyonlarca kat daha güçlüydü. Yapılan incelemeler, tren rayları, boru hatları, uçak gövdeleri ve elektrik hatları gibi metallerden oluşan her nesnenin adeta birer alıcı anten gibi çalıştığını ortaya koydu. Tüm bu metal yapılar, EMP enerjisini çekerek sistemleri felç eden ölümcül elektrik akımlarına dönüştürüyordu. Kısa süre içinde elektrik dalgalanmalarının sadece hassas mikro devreleri değil, modern yaşamın tüm teknolojik altyapısını da bozabileceğine karar verdiler. Doğru yükseklikte patlatılan bir nükleer silah, trenleri, uçakları, otobüsleri çalışamaz hale getirebilirdi. Bankacılık sistemi çökebilir ve tüm elektrik altyapısı kullanılamaz hale gelebilirdi. Ulaşılan sonuç modern yaşam göz önüne alındığında büyük bir kaosa neden olabilecek potansiyele sahipti.
Alıntı Metni
İRAN KORKUSUNU BİR SÜTÇÜ ATEŞLEDİ
ABD’de İran tarafından gerçekleştirilecek olası bir EMP saldırısına ilişkin ilk endişeler Tahran’ın 2008 yılında atom bombası yapmaya yetecek miktarda zenginleştirilmiş uranyuma sahip olmasının ardından tetiklendi. Bu korkular, New York’un kuzeyinde bir süt ürünleri girişimcisi olan Henry Schwartz tarafından daha da körüklendi; işi ona bir hareket başlatmak için gerekli imkânları ve İsrail yanlısı siyasi görüşleri de ona motivasyon sağlamıştı.
Henry Schwartz
Schwartz, 2009 yılında EMPACT America’yı kurarak bu konuda halkı bilgilendirmeyi ve hükümeti önlem alması için uyarmayı amaçladı. Milyonlarca dolar harcadığı örgütü, tanınmış muhafazakârların bu konuya yönelmesinde çok önemli bir rol oynayacaktı.
Alıntı Metni
TEHDİT GERÇEK Mİ?
Kamuoyunda ve ABD hükümeti içindeki endişelere rağmen EMP saldırıları üzerinde araştırmalar yapan bilim insanları, böyle bir saldırı ihtimalinin zor olduğunu düşünüyor. Los Alamos Üniversitesi fizikçisi Dr. Younger, “İran’ın üretebileceği türden bir bomba, tüm iletişim hatlarını kesmeyecek. Elektrik şebekesini de devre dışı bırakmayacak.” şeklinde konuşarak olası EMP saldırılarının başarılı olabilmesinin birden fazla parametreye bağlı olduğunu söyledi. Uzmanlar, nükleer silaha sahip olduğu bilinen devletlerin dahi başarılı bir EMP saldırısı yapma ihtimalinin yazı tura atmaya denk bir başarı oranına sahip olduğunu belirtiyor.
İran’ın İsfahan kentinde bulunan nükleer enerji santrali
Uzmanlara göre, etkili bir EMP saldırısı gerçekleştirmek sanıldığı kadar kolay değil; çünkü saldırının başarısı uzay hava koşullarından Güneş rüzgârlarına, patlatma yüksekliğinden Dünya’nın manyetik alan çizgilerine kadar pek çok değişkenin hassas bir şekilde denk gelmesine bağlı. Hatta birçok bilim insanına göre, insan yapımı bir saldırıdan ziyade şiddetli Güneş patlamalarının tetikleyeceği doğal bir elektromanyetik fırtına, modern altyapılar için çok daha gerçekçi ve büyük bir tehdit oluşturuyor. Bune ek olarak bu tür anlık uzay verilerini ve uyduları takip etme kabiliyeti, İran veya Kuzey Kore gibi ülkelerde son derece kısıtlı. Savunma Tehdit Azaltma Ajansı eski direktörü Dr. Stephen M. Younger’a göre, felaket senaryolarındaki pek çok unsur teknik olarak sınıflandırılmış gizli detaylara dayanıyor ve EMP riskinin bu kadar abartılması adeta başlı başına ticari bir “korku endüstrisine” dönüşmüş durumda.
Alıntı Metni